Verlicht door het leven

Ik ontmoet Niels in het restaurant van Villa Augustus in Dordrecht. Pas de avond ervoor heb ik bewegend beeld gezien van Niels. Een interview van 60 minuten waar ik hem al een beetje beter leer kennen. Mijn eigen vragen schrijf ik terwijl ik zijn stem op de achtergrond hoor. Niels is dichter en coach, of zoals hij het zelf zegt: “Ik schrijf en ben met mensen. Ik laat het gewoon gebeuren.”

Op zijn website vermeldt hij trots de publicatie van zijn eerste twee boeken. Gedichtenbundels die het hart raken en helpen om bewuster te leven. “Het publiceren van mijn boeken is geen bewuste keuze geweest, het is ontstaan. Ontstaan uit mijn liefde om te delen en de energie die vrijkomt tijdens het schrijven.” Op elk moment van de dag kan Niels spontaan een pen pakken en beginnen met schrijven. Midden in de nacht, tijdens de zwemles van zijn kinderen, de kraan staat constant open volgens hem. Maar op de vraag of hij schrijven als zijn missie ziet, zegt Niels: “Ik heb geen missie. Als ik die niet heb, hoef ik me ook nergens op vast te pinnen. Ik heb liever geen idee wat ik hier doe en laat het gewoon gebeuren.” Met hier bedoelt hij het leven.

Gesprek van hart tot hart

Naast schrijven is Niels veel in gesprek met mensen. Uit ervaring ken ik de machteloosheid die je voelt wanneer je op zoek bent naar jouw missie of doel in het leven. Ik ben benieuwd of die vraag veel genoemd wordt in de praktijk: “Wie ben ik? is de enige relevante vraag die er is. Iedereen is ergens naar op zoek. Rust, liefde, vrede, een uitweg of ingang. Je wilt vrij zijn en die vraag is vaak de kern van alle vragen eromheen.” In een sessie weet Niels een verandering teweeg te brengen bij de mensen die zijn praktijk bezoeken. “Wanneer je jezelf een doel stelt wordt je onrustig. Stel liever geen doelen. Het resulteert alleen maar in streven, angst, rennen en onrust. Ik wil mensen laten zien dat er geen A en B is, geen vertrek- en eindpunt, maar alleen het nu.” Als ondernemer ken ik de belangrijkheid van doelen en de weg daarheen maar al te goed, en dus vraag ik door. “Wanneer je ervoor kies om van A naar B te lopen, loop je in feite weg van A. En doorlopen naar B is een continu streven. Die omwenteling zorgt ervoor dat er iets wegvalt bij mensen. Vergelijk het maar met een vrije val, jezelf lekker laten gaan en gewoon zijn.”

Niels heeft lange tijd in het zakelijke leven gewerkt als trainer, programmamaker, projectleider en andere rollen. Een logisch vervolg op zijn studie bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Tot het moment dat het licht uitging en hij in een burn-out terecht kwam. “Het is oke waar ik nu ben. Ik heb ontdekt dat er fases zijn in het leven. Ik wilde zo graag uit die vermoeidheid komen, maar des te meer bleef ik erin. Toen begreep ik dat niets werkt, en eigenlijk maakt juist dat het leven een stuk meer ontspannen. Het leven gaat vanzelf, waarom zou je je dan druk maken?” Midden in het gesprek met Niels, en met name de helikopterview van het hebben en herstellen van een burn-out, ontstaat er een soort rust in mij. Mijn zoektocht naar geluk en vertrouwen stopt hier niet, maar de antwoorden zorgen wel voor meer perspectief. De discussie houdt mij scherp en ik geniet ervan hoe mijn gedachtestroom zich langzaamaan verzacht tot een kabbelend meer.

Verandering is goed, toch?

Ik vraag naar zijn kinderen en ben geïnteresseerd in de levenslessen die hij wil meegeven, gebaseerd op zijn ervaring. “Ik wil mijn kinderen niet vermoeien met mijn verhaal. Zij hebben een eigen verhaal en mogen dat zelf leven. Mijn verhaal is niet de waarheid, alles wat gebeurt is oke. Op heel veel vragen die zij stellen heb ik geen antwoord. Alle gebeurtenissen maken onderdeel uit van je reis en ik kan tot een zekere leeftijd met ze meelopen, hand in hand, en daarna is het aan hun.” Met die gedachte probeer ik een beeld te krijgen van de rolmodellen die Niels zelf heeft. Maar wederom blijkt een rolmodel alleen een label die we eraan gegeven hebben, en is de interpretatie voor iedereen anders. “Feitelijk kun je van iedereen leren, iedereen is je leraar. Ik heb nooit idolen of rolmodellen gehad. Mijn gesprekken met Jezus, wie ik wilde zijn en wat ik al ben, vertellen mij dat je je eigen idool bent. Je bent een mens, met goede en slechte invloeden. Een slecht mens bestaat niet.”

Momenteel gebeurt er veel in de wereld. Ikzelf noem het een shift. Een verschuiving naar een bewuster leven, met meer compassie en positiviteit. Niels vult aan: “De shift is dat er geen shift is. Er gebeurt veel, maar dat gebeurde 100 jaar geleden ook al. Je bent al licht, je kunt het niet worden. Licht ervaart ook chaos en onrust. Het kan niet anders zijn dan het is. Je hoeft er niks aan te doen.” Ik protesteer een beetje en blijf doorvragen naar de zin van het leven. En met mij vele anderen. Maar Niels neemt diep adem en antwoordt: “Die is er niet. Liefde wil zichzelf ervaren en daardoor creëert hij het leven. Jij ben ook gecreëerd. Zie het als een spel, als verstoppertje. Jij bent vergeten dat je God bent. De reis en het doel is een hereniging met jezelf, die je nooit hebt verlaten. Waarom dan dat spel? Geen idee.”

En daarmee eindigt mijn gesprek met Niels Zwakhals. Een indrukwekkende man met een indrukwekkend verhaal. Een mooi mens die op mijn pad kwam door een interview.

Meer over Niels en zijn werk vind je op nielszwakhals.nl en centrum-bijeen.nl.